تبليغاتX
حرف های نگفتنی...!

حرف های نگفتنی...!

همه چیز در جهان,برای بودن آدمی است,ودرد این است که بودن,خود,برای چیست؟!
_________________________________

 

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم زندگی می کنند

 

 و بر حسینی می گریند که آزاد زیست.

 

                                                                          "دکتر شریعتی"

+نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت11:47توسط سوده | |

_________________________________

 

                     باران گرفت وگریه‏ی پنهان ما ندید

 

                    خوابید شهر و خواب پریشان ما ندید

 


تاوان بی‏نزاکتی از عاشقان گرفت


آن کور دل که چاک گریبان ما ندید

 

 

ما خود دریده‏ایم قبا را مگر کسی


در روز مرگ پیکر عریان ما ندید

 

 

بر ایل ما چه رفت که دلتنگ ما نشد


در عکس ما چه دید که در جان ما ندید

 

مست است آنکه یاد حریفان ما نکرد


خواب است آنکه خون شهیدان ما ندید

 

 

دلتنگم از کسی که مزامیر سبز را


در عقل سرخ سید خندان ما ندید

 

+نوشته شده در جمعه بیست و هفتم آذر 1388ساعت0:10توسط سوده | |

_________________________________

 

 

 

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها مي كند

 

پرهايش سفيد مي ماند، ولي قلبش سياه ميشود.

 

 دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست

 

 اسراف محبت است ( دكتر علي شريعتي)

+نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم آذر 1388ساعت15:5توسط سوده | |

_________________________________

 

 

 

 

زیباترین پدیده جمع‌شدن مردمی است

 

 

که تفاوت‌ها را کنار نمی‌گذارند،

 

 

 بلکه به رسمیت می‌شناسند

 

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه شانزدهم آذر 1388ساعت22:22توسط سوده | |

_________________________________

ای آزادی! چه زندان ها برایت کشیده ام!

 

وچه زندان ها خواهم کشید،

 

و چه شکنجه ها تحمل کرده ام،

 

وچه شکنجه ها تحمل خواهم کرد.

 

 

اما خود را به استبداد نخواهم فروخت.

 

من پرورده ی" آزادی ام"استادم علی (ع) است،

 

مرد بی بیم و بی ضعف و پرصبر،

 

وپیشوایم مصدق،مرد آزاد،

 

مردی که هفتاد سال برای آزادی نالید.

+نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت22:49توسط سوده | |

_________________________________


 

 

 

ترجیح می دهم با کفشهایم

 

 در خیابان راه بروم و به

 

خدا فکر کنم تا اینکه در مسجد بنشینم

 

 و به کفشهایم فکر کنم .


                                      دکتر شریعتی

 

+نوشته شده در چهارشنبه چهارم آذر 1388ساعت18:37توسط سوده | |

_________________________________

گیرم که در باورتان به خاک نشستم،

 

وساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخم دار است،

 

با ریشه چه می کنید!؟

 

گیرم که برسراین بام بنشسته در کمین پرنده ای

 

پرواز را علامت ممنوع می زنید

 

با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید؟!

 

گیرم که می زنید...

 

گیرم که می برید...

 

گیرم که می کشید...

 

بارویش ناگزیر جوانه ها چه می کنید!!!؟؟؟

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388ساعت21:20توسط سوده | |

_________________________________

بازکن از سر گیسویم بند

پندبس کن که نمی گیرم پند

در امید عبثی دل بستن

تو بگو تابه کی آخرتاچند

ازتنم جامه درآر وبنوش

شهدسوزنده لبهایم را

تایکی در عطشی درد آلود

به سرآرم همه شب هایم را

خوب دانم که مرا برده زیاد

من هم از دل بکنم بنیادش

باده ای ای که زمن بی خبری

باده ای تا ببرم از یادش

شاید از روزنه چشمی شوخ

برق عشقی به دلش تافته است

من اگر تازه و زیبا بودم

اوزمن تازه تری یافته است

شاید از کام زنی نوشیده است

گرمی و عطر نفسهای مرا

دل به او داده وبرده است زیاد

 

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم مهر 1388ساعت10:22توسط سوده | |

_________________________________

چه بگویم؟

 

گریستن،تنها کار یک ناتوان است؛

 

ومن سخت ناتوانم!

+نوشته شده در دوشنبه ششم مهر 1388ساعت20:34توسط سوده | |

_________________________________

هیچ چیز نمی توانم بگویم.

 

هیچ چیز درباره ی هیچ چیز نمی توانم بنویسم...

 

آن چه آغاز شده است مرابه سکوت واداشته است.

+نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت22:25توسط سوده | |